من و سایه ام

۱۳۹۰ مهر ۲۶, سه‌شنبه

من آهم
تو ماه
دستم به تو نمی رسد

من پیامبرم
معجزه ام، متروک شدن
به هر که ترکم کرد، تکه ای از قلبم بخشیدم
من پیامبرم
معجزه ام، قلب تکه تکه ای که تا ابد درد می کند

من، پرنده ای شکسته بال
تو، آشیانه ای که با پرواز از من می گریزد

درخت به خواب خوش فرو می رود
برگ ها زیر پا له می شوند
بی وفائی، ریشه دارترین رسم دنیاست

کلاغ سیاه عاشق کبوترسفید شده بود
پریدن از یادش رفت، فقط بال بال می زد

خلاصه غمهایت منم
مشروح شادی هایم تویی
این خبرِسوخته گفتن ندارد

بازی پرهیاهوی بچه ها را به هم نزنید
من خواب نیستم
فقط مرده ام

سهم من از بلور نگاهت
شکستن بود

شیشه از درد خرد شد وقتی
زندانی و ملاقاتی بجای لبهای گرم همدیگر
تن سرد او را بوسیدند

به سرنوشت بگویید:
اسباب بازی هایت بی‌جان نیستند
آدمند، می شکنند، آرامتر