من و سایه ام

۱۳۹۱ شهریور ۱۶, پنجشنبه

مستقیم دلبرانه نیست
اهدنا الصراط المنحنی

امید مرز بین پرنده و خزنده بودن است

گاهی دست مرگ
دست یک کودک سه ساله مهربان است
که ناشیانه آب را به گلوی پدربزرگ نودساله اش می ریزد

از لاک پشت، لاکش باقی می ماند
از من، تنهایی

من و اتوبوس قراضه امید
و راننده مهربانش
به جایی می رویم که نمی شناسیم
چه باک از نرسیدن؟

تفنگ و پرنده هر دو می خواستند خودکشی کنند
برای اولین بار پرنده برنده شد
و چند ثانیه جسم خونینش را از شوق پیروزی تکان تکان داد

- چطوری چهار تا فیلو توی یه فولکس جا می دن؟
+ همونطوری که یک عشق محالو تو یه دل عاشق جا می دن

لیلی، اسم است
و مجنون، لقب
هر عاشقی مجنون است
ولی هرمعشوقی لیلی نیست

صورت گچی
صدای مقطع پشت خط
قوطی مچاله ای با آرم شهد

چه سخت است تَنگ ماهی بودن
نشکنی، زندانبانی
بشکنی، قاتلی
خوش به حال آب